descamiñar

1. v t

   Facer que alguén se desvíe do camiño correcto.

   Ex: Un sinal que estaba mal colocado descamiñoume e non cheguei a tempo. As mentiras da testemuña descamiñaron o detective nas investigacións.

   Sinónimos: descarreirar, desencamiñar, desnortar, desorientar. Antónimos: encamiñar.
2. v t

   Facer que alguén se desvíe do que é considerado o comportamento correcto ou normal.

   Ex: O trato con eses amigos descamiñouno e xa non é o mesmo.

   Sinónimos: descarreirar, desencamiñar. Antónimos: encamiñar.
3. v pron

   Desviarse alguén do camiño correcto.

   Ex: Sempre nos descamiñamos porque non temos sentido da orientación. Descamiñáronse coas pistas falsas.

   Sinónimos: descarreirar, desencamiñar, desnortar, desorientar.
4. v pron

   Desviarse alguén do que se considera un comportamento correcto ou normal.

   Ex: Ninguén entende cómo se descamiñou ese rapaz que era tan educado e atento.

Frases feitas

• Descamiñar no medio do conto. Andar despistado.