desnortar
desnortar
(< norte)
-
v t
Facer perder a alguén o rumbo previsto.
Ex: Desnortouno aquel sinal no medio do camiño.
Sinónimos: descamiñar, descarreirar, desencamiñar, desorientar. -
v t
Facer que alguén sufra unha alteración que non lle permita ter un comportamento axeitado.
Ex: Tiña as ideas moi claras pero os consellos do pai desnortárono.
Sinónimos: descamiñar, descarreirar, desencamiñar. Confrontacións: perturbar. -
v t
Alterar a alguén para que non saiba qué facer ou dicir.
Ex: As súas críticas desnortan a calquera.
Sinónimos: confundir. Confrontacións: perturbar. -
v pron
Perder alguén o rumbo previsto.
Ex: Desnortouse no cume do monte.
-
v pron
Desviarse unha persoa do bo camiño ou do comportamento que debía seguir..
Ex: Desnortouse ó cambiar de colexio e de amigos.
-
v pron
Alterarse alguén de tal xeito que non saiba o qué facer ou dicir.
Ex: Desnortouse cando todos comezaron a preguntarlle a un tempo.
Palabras veciñas
Desnoes, Edmundo | desnortado -da | desnortamento | desnortar | Desnos, Robert | Desnoyer, François | desnuclearización
Conxugar
VERBO
desnortar
Forma verbal:
Infinitivo
Indicativo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnorto
desnortas
desnorta
desnortamos
desnortades
desnortan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnorto
desnortas
desnorta
desnortamos
desnortades
desnortan
Pretérito imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortaba
desnortabas
desnortaba
desnortabamos
desnortabades
desnortaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortaba
desnortabas
desnortaba
desnortabamos
desnortabades
desnortaban
Pretérito perfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortei
desnortaches
desnortou
desnortamos
desnortastes
desnortaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortei
desnortaches
desnortou
desnortamos
desnortastes
desnortaron
Pretérito pluscuamperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortara
desnortaras
desnortara
desnortaramos
desnortarades
desnortaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortara
desnortaras
desnortara
desnortaramos
desnortarades
desnortaran
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortarei
desnortarás
desnortará
desnortaremos
desnortaredes
desnortarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortarei
desnortarás
desnortará
desnortaremos
desnortaredes
desnortarán
Condicional
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortaría
desnortarías
desnortaría
desnortariamos
desnortariades
desnortarían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortaría
desnortarías
desnortaría
desnortariamos
desnortariades
desnortarían
Subxuntivo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnorte
desnortes
desnorte
desnortemos
desnortedes
desnorten
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnorte
desnortes
desnorte
desnortemos
desnortedes
desnorten
Imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortase
desnortases
desnortase
desnortasemos
desnortasedes
desnortasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortase
desnortases
desnortase
desnortasemos
desnortasedes
desnortasen
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortar
desnortares
desnortar
desnortarmos
desnortardes
desnortaren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortar
desnortares
desnortar
desnortarmos
desnortardes
desnortaren
Imperativo
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desnorta
-
-
desnortade
-
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desnorta
-
-
desnortade
-
Formas nominais
Infinitivo conxugado
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortar
desnortares
desnortar
desnortarmos
desnortardes
desnortaren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desnortar
desnortares
desnortar
desnortarmos
desnortardes
desnortaren
Xerundio
desnortando
Participio
desnortado
desnortada
desnortados
desnortadas
desnortada
desnortados
desnortadas