descargar

Escoitar
descargar

(

  1. v t Antónimos: cargar.

    1. Quitar a algo ou alguén a carga que leva.

      Ex: Descargaron o camión que levaba os amorodos. Descargaron o burro antes de que chegase. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Os estibadores descargaron de mañá cedo.

       Antónimos: cargar.

    2. Quitar unha carga de algo.

      Ex: Descargaron os mobles do furgón coa súa axuda. Descargade os coches do transbordador. Aínda non descargou os feixes de feo do burro. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Descargaron tan rápido que puideron facer dúas viaxes no día.

       Antónimos: cargar.
  2. v t

    1. Deixar caer o que se leva como carga.

      Ex: Descargou o saco de fariña no pousadoiro.

    2. Producir chuvia, neve, pedrazo ou raios, as nubes ou unha tormenta.

      Ex: As nubes descargaron litros de auga todo o día. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: A tormenta descargou cando chegou ás montañas.
  3. v t Antónimos: cargar.

    1. Disparar unha arma de fogo.

      Ex: Descargou o fusil sen conseguir darlle ó cervo.

    2. Quitar a carga a unha arma de fogo.

      Ex: Descargou a escopeta antes de a gardar.

       Antónimos: cargar.
  4. v t

    Facer perder a carga eléctrica a un acumulador, a unha liña ou a unha instalación.
  5. v t

    Dar un golpe forte sobre algo ou alguén.

    Ex: Coa rabia que tiña descargoulle na faciana unha forte labazada. Expulsaron o xogador por lle descargar unha patada nas canelas ó árbitro.

     Confrontacións: golpear, pegar, petar, pegar.
  6. v t

    1. Traspasar a outra persoa unha obriga ou responsabilidade que lle correspondía a un.

      Ex: Descarga o traballo máis ingrato sobre os seus subalternos.

    2. Facer caer sobre alguén o mal humor, o enfado, a cólera ou un sentimento semellante.

      Ex: Adoita descargar o seu mal xenio no primeiro que atopa.
  7. v t

    Liberar ou aliviar a alguén dunha obriga ou preocupación.

    Ex: Mentres viviu connosco descargoume de coidar dos nenos.
  8. v t

    Liberar a alguén dunha culpa, dunha carga moral ou dalgún sentimento negativo.

    Ex: A confesión do pecado descargou a súa conciencia. Descargárono das acusacións que había contra el.
  9. v t [INFORM]

    Copiar nun ordenador un programa ou documento publicado en Internet.
  10. v pron

    Perder a carga un dispositivo eléctrico.

Palabras veciñas

descargado -da | descargadoiro | descargador -ra | descargar | descargo | descarnado -da | descarnador
Conxugar
VERBO descargar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargo
descargas
descarga
descargamos
descargades
descargan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargaba
descargabas
descargaba
descargabamos
descargabades
descargaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descarguei
descargaches
descargou
descargamos
descargastes
descargaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargara
descargaras
descargara
descargaramos
descargarades
descargaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargarei
descargarás
descargará
descargaremos
descargaredes
descargarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargaría
descargarías
descargaría
descargariamos
descargariades
descargarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargue
descargues
descargue
descarguemos
descarguedes
descarguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargase
descargases
descargase
descargasemos
descargasedes
descargasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargar
descargares
descargar
descargarmos
descargardes
descargaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
descarga
-
-
descargade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descargar
descargares
descargar
descargarmos
descargardes
descargaren
Xerundio descargando
Participio descargado
descargada
descargados
descargadas