dídoron
dídoron
(< lat didoros ‘de douspalmos’ < gr διδωρον <διζ ‘dúas’ +δωρον ‘palmo’)
s
m
[ARQUIT]
Ladrillo empregado polos gregos e romanos que estaba formado por un pé de longo e medio de ancho, é dicir, catro palmos de lonxitude e dous de anchura.