dieléctrico -ca

Aplícase a un corpo ou substancia que conduce mal a electricidade.

Corpo non condutor de electricidade. Contrariamente aos condutores, nos dieléctricos as cargas eléctricas non se poden mover libremente, e o seu desprazamento non pode superar a orde das dimensións atómicas. Os corpos con estas características denomínanse illantes e a súa magnitude característica é a constante dieléctrica ou permitividade.

Magnitude que representa a intensidade de polarización dun material dieléctrico situado nun campo eléctrico.