dinitrobenceno
dinitrobenceno
(< 2 di- +nitro- + benceno)
s
m
[QUÍM]
Derivado do benceno con dous grupos NO, que substitúen dous átomos de hidróxeno. Presenta tres isómeros: orto- (1,2-dinitrobenceno), meta- (1,3-dinitrobenceno) e o para- (1,4-dinitrobenceno). Sólido de cor amarela pálida. Prepárase por nitración directa do nitrobenceno.