dirixir

1. Política estatal que consiste en orientar a actividade económica do Estado mediante a intervención directa ou indirecta. Apareceu a partir do New Deal (1932) para facer fronte a numerosas crises de funcionamento do sistema e institucionalizouse a través de plans económicos.

2. v t

   Guiar a alguén ou a algo cara a un lugar determinado.

   Ex: O capitán dirixía o barco cara ás Canarias. Dirixía o seu batallón cara ó país veciño.

   Confrontacións: conducir, enfilar.
3. v t

   Pór algo nunha dirección determinada.

   Ex: Dirixiu os ollos cara ó chan.

   Confrontacións: orientar.

4. Pór a un documento, carta, paquete ou calquera vulto os datos de quen o envía.

5. Facer alguén que unha cousa teña un obxectivo concreto.

   Ex: Dirixe as súas investigacións á loita contra o cancro. As solicitudes hai que llas dirixir ó presidente da asociación.

6. v t

   Indicar a alguén o modo de actuar.

   Ex: Non deixa que ninguén lle dirixa a súa carreira profesional.

7. v t

   Dispoñer alguén cómo hai que realizar algunha cousa.

   Ex: O seu fillo dirixe os seus negocios desde que el se xubilou. Dirixiulle a tese o catedrático do departamento. Dirixiu unha das mellores películas do século.

8. v pron

   Ir algo ou alguén cara a un lugar determinado.

   Ex: Dirixiuse cara á facultade.

   Confrontacións: enfilar.
9. v pron

   Converter a algo ou a alguén en destinatario do que se di ou do que se escribe.

   Ex: Dirixiuse ó presidente con palabras moi duras.

10. v pron

    Ter algo un obxectivo.

    Ex: As mercadorías diríxense ó Terceiro Mundo.

Frases feitas

• Dirixir a palabra/o saúdo. Ter trato ou relación con outra persoa. OBS: Emprégase normalmente en construcións negativas. Ex: Desde que se enfadou non lle dirixe a palabra.