dorio -ria

Relativo ou pertencente ao pobo dorio.

Individuo do pobo dorio.

Pobo ou comunidade de posible orixe indoeuropea que invadiu de xeito repentino o Peloponeso no s XII a C e destruíu a civilización micénica. Só a Ática resistiu e serviu de refuxio aos aqueos fuxitivos. Caracterizábase polo emprego de armas de ferro, feito que lles proporcionaba unha notable superioridade bélica fronte ao armamento de bronce dos habitantes de Grecia. Asentáronse nas rexións meridionais e orientais. En Corinto a súa chegada vinculouse co lexendario retorno dos Heráclidas. Dividíanse en tres tribos (hileos, dimanes e pánfilos) e estendéronse por Creta, o Dodecaneso, o SL de Asia Menor e, dende o s VIII a C, por Sicilia e o S de Italia. Falaban un dialecto da lingua grega antiga, chamado dórico.