duchar

(

v t
Dar unha ducha a alguén.

Ex: Tes que duchar o teu irmán.
v t
Mollar de xeito inoportuno a alguén.

Ex: Duchouno coa mangueira e alporizouse todo.
v pron
Darse unha ducha.

Ex: Duchouse na súa casa porque non tiña auga quente.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO duchar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducho
duchas
ducha
duchamos
duchades
duchan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchaba
duchabas
duchaba
duchabamos
duchabades
duchaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchei
duchaches
duchou
duchamos
duchastes
ducharon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchara
ducharas
duchara
ducharamos
ducharades
ducharan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducharei
ducharás
duchará
ducharemos
ducharedes
ducharán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ducharía
ducharías
ducharía
duchariamos
duchariades
ducharían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duche
duches
duche
duchemos
duchedes
duchen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchase
duchases
duchase
duchasemos
duchasedes
duchasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchar
duchares
duchar
ducharmos
duchardes
ducharen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ducha
-
-
duchade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles duchar
duchares
duchar
ducharmos
duchardes
ducharen

Xerundio duchando

Participio duchado
duchada
duchados
duchadas