duplicidade

duplicidade

(< lat duplicitāte)

  1. s f

    Calidade de dobre.

    Ex: Na asemblea existía unha duplicidade de criterios, pero ó fin chegaron a un acordo.

  2. s f

    Carácter de quen dá a entender o contrario do que sente.

    Ex: No seu comportamento contigo, non notei ningunha duplicidade, penso que é sincero.

    Confrontacións: falsidade.

Palabras veciñas

duplicador -ra | duplicar | dúplice | duplicidade | duplicidentado -da | duplo -pla | dupondio