enteiro -ra
(< lat intēgru)
-
adx
-
Considerado na súa totalidade ou en toda a súa extensión.
Ex: Pasou a noite enteira sen poder durmir.
-
Que ten todas as súas partes, sen restricións e sen alteracións.
Ex: Aínda queda unha bola enteira de pan.
-
Que non sufriu ningún dano e non está roto.
Ex: O cristal quedou enteiro despois do golpe.
-
-
adx
Aplícase á persoa que mantén a calma nunha situación difícil.
Ex: Estaba moi enteiro cando lle deron a nova.
-
adx
[BOT]
Aplícase ás follas ou a outros órganos laminares de marxes continuas.
-
s
m
[MAT]
Clase de equivalencia que a relación (a,b)R(c,d), se, e unicamente se, a+d=b+c, induce no conxunto do produto J´J, onde J é o conxunto dos números naturais. O conxunto destas clases de equivalencia, chamado conxunto cociente, é o conxunto dos números enteiros M={90,91,92,93,...}. Denomínanse enteiros positivos os números representados por +m; se teñen a forma -m denomínanse enteiros negativos; o elemento 0 é o enteiro nulo. No conxunto M defínense dúas operacións: a suma e o produto. Con estas definicións, M é un grupo aditivo, e xunto co produto, goza da estrutura de anel.
-
enteiro postal
[FILAT]
Sobre, aerograma ou tarxeta que leva impresa a taxa de circulación, normalmente emulando un selo no recanto habitual.
Frases feitas
-
Por enteiro loc adv De forma completa.