epokhé*

Suspensión do xuízo.

Termo grego que os filósofos da Nova Academia e os escépticos cuñaron para expresar a súa actitude fronte ao problema do coñecemento. Para Sisto o Empírico, é o estado de repouso mental polo que unha persoa nin afirma nin nega, e que conduce á impertubabilidade. Entre os filósofos da Antigüidade tiña tamén un sentido práctico, xa que lle concernía tanto ao coñecemento do obxecto como ao recoñecemento do ben supremo. E. Husserl reutilizouno no método fenomenolóxico para o estudo dos fenómenos da conciencia, independentemente de todo xuízo de valor sobre a verdadeira realidade do contido.