epopea

(< gr ἐποποιία)

s f [LIT]
1. Poema narrativo extenso que desenvolve accións heroicas, a miúdo lendarias ( épica).
2. Xénero dos poemas que constitúen a tradición épica dun pobo.
s f
Conxunto de feitos heroicos dignos de ser cantados epicamente.
s f
Feito ou acción que se realiza con grandes sufrimentos ou superando moitas dificultades.

Ex: Para os bombeiros foi toda unha epopea rescatar aquela xente.

Palabras veciñas