escornar

escornar

(< corno)

  1. v t

    Quitar ou romper os cornos a un animal.

    Ex: O forte golpe escornou a vaca.

  2. v t

    Atacar un animal cos cornos a alguén.

    Ex: O cuxo escornou os rapaces que andaban a tirarlle do rabo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento directo e adquire valor absoluto. Ex: Ten coidado coa vaca que escorna.

    Confrontacións: turrar.
  3. v pron

    Crebarse os cornos un animal.

    Ex: O boi bateu contra o valado e escornouse.

  4. v pron

    Ferirse cos cornos dous animais que pelexan.

    Ex: As vacas escornáronse ó pelexar.

  5. v pron

    Aplicarse ou esforzarse moito para conseguir algo.

    Ex: Escornouse para acabar a tempo o traballo.

Formas incorrectas

descornar
Conxugar
VERBO escornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escorno
escornas
escorna
escornamos
escornades
escornan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornaba
escornabas
escornaba
escornabamos
escornabades
escornaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornei
escornaches
escornou
escornamos
escornastes
escornaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornara
escornaras
escornara
escornaramos
escornarades
escornaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornarei
escornarás
escornará
escornaremos
escornaredes
escornarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornaría
escornarías
escornaría
escornariamos
escornariades
escornarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escorne
escornes
escorne
escornemos
escornedes
escornen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornase
escornases
escornase
escornasemos
escornasedes
escornasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornar
escornares
escornar
escornarmos
escornardes
escornaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
escorna
-
-
escornade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
escornar
escornares
escornar
escornarmos
escornardes
escornaren
Xerundio escornando
Participio escornado
escornada
escornados
escornadas