estilóbata
estilóbata
(< lat stylobăta < grστυλο-βάτης ‘que sostén unhacolumna’)
-
s
m
[ARQUIT]
Base sobre a que descansa unha columnata.
-
s
m
[ARQUIT]
Cada unha das lousas que compoñen a base sobre o que se erixe unha columna.
-
s
m
[ARQUIT]
Plano de apoio das columnas dunha columnata.
-
s
m
[ARQUIT]
Chanzo superior da escalinata dun templo sobre o que descansan as columnas.