excepción

excepción

(< lat exceptĭōne)

  1. s f

    Acción e efecto de exceptuar.

  2. s f

    Aquilo que se aparta da norma establecida ou do que é común para os da súa especie.

  3. [DER]
    1. s f

      Título ou motivo xurídico que alega o demandado en oposición á acción planeada polo demandante.

    2. excepción dilatoria

      Excepción legal que obriga á suspensión temporal do xuízo ata que sexa resolta.

    3. excepción perentoria

      Excepción que se alega no xuízo, no trámite de contestación á demanda, e que se resolve na sentenza definitiva.

    4. excepción prexudicial

      Excepción que se produce contra o actor na que se alega que este non é parte lexítima para a interposición da demanda.

  4. adx

    Que se afasta do habitual por non ser frecuente.

    Ex: A chuvia no deserto é un caso excepcional.

  5. adx

    Que se afasta do habitual por ser maior ou mellor.

    Ex: Eses cadros son dunha importancia excepcional. Ese rapaz ten unha memoria excepcional para as datas.

    Confrontacións: excelente, excelente.

Frases feitas

  • A excepción de. loc prep Indica que algo non se inclúe nun grupo. Ex: A festa imos todos, a excepción do seu irmán. SIN: agás, bardante,

Refráns

  • Da ovella branca nace un año negro.
  • Da ovella negra nace un año branco.
  • De pai santo, fillo diaño.

Palabras veciñas

excelso -sa | excentricidade | excéntrico -ca | excepción | excepción | excepción | excepcional