excepción
excepción
(< latexceptĭōne)
-
s
f
Acción e efecto de exceptuar.
-
s
f
Aquilo que se aparta da norma establecida ou do que é común para os da súa especie.
-
[DER]
-
s
f
Título ou motivo xurídico que alega o demandado en oposición á acción planeada polo demandante.
-
excepción dilatoria
Excepción legal que obriga á suspensión temporal do xuízo ata que sexa resolta.
-
excepción perentoria
Excepción que se alega no xuízo, no trámite de contestación á demanda, e que se resolve na sentenza definitiva.
-
excepción prexudicial
Excepción que se produce contra o actor na que se alega que este non é parte lexítima para a interposición da demanda.
Sinónimos: agás, bardante, excepto, menos, quitado, sacando, salvante, tirante, agás, bardante, excepto, menos.
-
s
f
Frases feitas
-
A excepción de. loc prep Indica que algo non se inclúe nun grupo. Ex: A festa imos todos, a excepción do seu irmán. SIN: agás, bardante,