extremo -ma

1. adx

   1. Que está ao comezo ou ao final de algo.

      Ex: O cabo extremo da rede enleouse.

   2. [FILOS]

      Aplícase, en lóxica, aos termos maior e menor dun siloxismo.

2. adx

   Que está no lugar máis afastado con relación a un punto de referencia.

   Ex: Colócao na parte extrema da mesa. Produciuse un grave conflito no Extremo Oriente.

3. adx

   Que é moi grande ou moi intenso.

   Ex: Demostrou unha alegría extrema ó vernos. O frío foi extremo este inverno.

4. adx

   Que se leva ata o máis alto radicalismo, especialmente referido a ideas políticas.

   Ex: Os manifestantes da extrema esquerda enfrontáronse coa policía.

   Confrontacións: radical.
5. adx

   Que vai máis alá dos límites considerados normais ou razoables.

   Ex: Tomaron medidas extremas para evitar as revoltas.

   Confrontacións: radical.
6. s m

   Punto polo que comeza ou acaba algo.

   Ex: Cada un colleu a táboa por un extremo.

7. s m

   Lugar máis afastado con relación a un punto.

   Ex: Déitate no outro extremo da cama que este é o meu sitio.

8. s m

   Límite ao que chega ou pode chegar unha cousa.

   Ex: Os seus nervios chegan a un extremo que non se poden aturar.

9. s [DEP]

   Membro da liña de ataque dun equipo deportivo que ocupa a demarcación máis próxima ás bandas do terreo de xogo.

10. s m [MAT]

    Punto dunha función onde hai un máximo ou un mínimo.

11. extremo cohesivo [XEN]

    Cada un dos fragmentos autocomplementarios de DNA de cadea sinxela, situados no extremo dunha molécula deste ácido.

12. extremo distal [ARQUEOL]

    Extremo dunha lasca que ocupa o lugar oposto ao talón ou extremo proximal. Xeralmente, no bordo distal está a parte activa da peza.

13. extremo romo [XEN]

    Cada un dos extremos que se orixinan nunha molécula de DNA cando un enzima de restrición corta o duplicado de xeito simétrico.

Frases feitas

• En extremo. Moi ou moito.