feitura
feitura
(< lat factūra)
-
s
f
Acción e efecto de facer algo. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Quen fai fillo a muller allea, perde o fillo e a feitura”.
-
s
f
Maneira de estar feito ou de ser algo ou alguén.
Ex: Destacaba a feitura delicada e traballada do violín. A súa feitura era atlética.
Confrontacións: factura, feitío. -
s
f
Cousa que alguén fai ou provoca, especialmente algo malo.
Ex: As súas feituras de pillabán desgústanme.
Confrontacións: forma, forma. -
s
f
Aparencia exterior das cousas.
Ex: A casa reformada non conservou a feitura da vella. Deulle feitura á escultura.
Sinónimos: feitío. -
s
f
Parecido de algo ou alguén con respecto ao seu creador.
Ex: Buscaba a feitura de Ramón no seu pai.
Confrontacións: semellanza.