fundamentar

(< fundamento)

v t
Poñer os fundamentos ou aquilo que sustenta unha cousa.

Ex: Fundamentaron o edificio nun terreo insetable.
Sinónimos: alicerzar, cimentar.
v t
Ter algo ou a alguén como o fundamento dunha cousa.

Ex: Fundamentou a súa teoría nos experimentos realizados.
Sinónimos: basear, fundar.
v t
Dar fundamento a algo ou alguén.

Ex: Fundamentou tan ben o seu discurso que ninguén dubidou das súas palabras.
v pron
Ter algo ou alguén unha cousa como fundamento.

Ex: A hipótese fundaméntase en premisas falsas.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO fundamentar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamento
fundamentas
fundamenta
fundamentamos
fundamentades
fundamentan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentaba
fundamentabas
fundamentaba
fundamentabamos
fundamentabades
fundamentaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentei
fundamentaches
fundamentou
fundamentamos
fundamentastes
fundamentaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentara
fundamentaras
fundamentara
fundamentaramos
fundamentarades
fundamentaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentarei
fundamentarás
fundamentará
fundamentaremos
fundamentaredes
fundamentarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentaría
fundamentarías
fundamentaría
fundamentariamos
fundamentariades
fundamentarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamente
fundamentes
fundamente
fundamentemos
fundamentedes
fundamenten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentase
fundamentases
fundamentase
fundamentasemos
fundamentasedes
fundamentasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentar
fundamentares
fundamentar
fundamentarmos
fundamentardes
fundamentaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fundamenta
-
-
fundamentade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundamentar
fundamentares
fundamentar
fundamentarmos
fundamentardes
fundamentaren

Xerundio fundamentando

Participio fundamentado
fundamentada
fundamentados
fundamentadas