fundamento
fundamento
(< lat fundamentu)
-
s
m
Parte do edificio soterrada que serve de apoio e soporte para a estrutura do mesmo e que chega a rentes do chan. OBS: Emprégase xeralmente en plural.
Ex: Os fundamentos do edificio son de pedra.
Sinónimos: alicerce, base, cimento, base. -
s
m
Principio ou razón fundamental na que se basea ou sobre a que se constrúe algo inmaterial.
Ex: Sempre discutía sobre o tema relixioso con teorías sen fundamento.
Sinónimos: alicerce, base, cimento, base. -
s
m
Razón ou motivo xustificado de algo.
Ex: Non concibo cál foi o fundamento da súa actitude perante o xuíz.
-
s
m pl
Elementos básicos dunha ciencia ou arte.