fundar

(< lat fundāre)

v t
Establecer ou dar existencia a algo.

Ex: Os romanos fundaron aquelas vila. Fundou unha casa de acollida para pobres.
Sinónimos: constituír, crear.
v t
Considerar unha cousa ou unha persoa como o principio fundamental de algo.

Ex: Fundou a súa teoría en moitos anos de investigacións.
Sinónimos: apoiar, basear, fundamentar.
v pron
Estar baseado en algo.

Ex: As súas sospeitas fúndanse en intuicións que o poden enganar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO fundar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundo
fundas
funda
fundamos
fundades
fundan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundaba
fundabas
fundaba
fundabamos
fundabades
fundaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundei
fundaches
fundou
fundamos
fundastes
fundaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundara
fundaras
fundara
fundaramos
fundarades
fundaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundarei
fundarás
fundará
fundaremos
fundaredes
fundarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundaría
fundarías
fundaría
fundariamos
fundariades
fundarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles funde
fundes
funde
fundemos
fundedes
funden

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundase
fundases
fundase
fundasemos
fundasedes
fundasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundar
fundares
fundar
fundarmos
fundardes
fundaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
funda
-
-
fundade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fundar
fundares
fundar
fundarmos
fundardes
fundaren

Xerundio fundando

Participio fundado
fundada
fundados
fundadas