gardar

gardar

(< garda)

  1. v t Antónimos: abandonar.
    1. Coidar algo ou a alguén para que non lle ocorra ningún dano ou prexuízo. Na tradición oral recóllense ditos como: “Con perigo se garda o que a moitos agrada. Mal se garda o que a moitos agrada.”

      Ex: Os soldados gardan o edificio. A rapaza gardou o neno durante todo o día.

      Sinónimos: custodiar, vixiar. Antónimos: abandonar.
    2. Preservar a alguén de algo ou alguén. Na tradición oral recóllense ditos como: “Deus nos queira gardar do que non nos sabemos librar. Deus te garde do can atado e do home arroutado. Gárdate Deus dalgunha xente coma dun can doente.”

      Ex: Deus nos garde de males máis grandes!

  2. v t

    Poñer algo nun lugar seguro para que estea protexido ou no sitio onde lle corresponda.

    Ex: Gardamos a roupa no armario. Garda o testamento na caixa forte.

    Sinónimos: conservar.
  3. v t

    Manter algo ou impedir que se perda.

    Ex: Aínda garda os xoguetes da infancia. Garda a tradición de cocer o pan en forno de pedra.

  4. v t

    Ter alguén ao seu cargo cousas doutra persoa.

    Ex: Gardoume os mobles na súa casa ata que me pintaron o apartamento.

  5. v t

    Ocultar algo. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Garda o segredo no teu seo, non o metas no alleo.”

    Ex: Este bosque garda moitas marabillas.

    Sinónimos: encerrar.
  6. v t
    1. Ter presente un sentimento ou actitude.

      Ex: Gárdalle rancor dende que quedou sen traballo. A seu avó gárdalle moito respecto.

      Sinónimos: conservar, manter.
    2. Conservar certos recordos con propósito de vinganza.

      Ex: A túa soberbia gardareicha toda a vida.

  7. v t

    Cumprir ou acatar alguén as leis, normas, promesas ou outra cousa similar.

    Ex: Se gardases as normas non che abrirían un expediente. Sempre garda a distancia de seguridade que establece o código.

    Sinónimos: respectar.
  8. v t

    Permanecer durante algún tempo na mesma situación ou estado.

    Ex: Gardou repouso durante todo o embarazo.

  9. v t

    Reservar algo para alguén.

    Ex: Gardáronlle o traballo ata que se recuperou. Gardáronlle a mellor mesa para cear. Gardoulle un asento ó seu lado.

  10. v t
    1. Gastar con moita mesura. Na tradición oral recóllense ditos como: “Garda da risa para outro choro, que aínda que che tarde pode vir logo. Garda o gardador para o bo gastador. Non sempre debe o rico gardar, nin o pobre escatimar.”

      Ex: Sempre gardaba os cartos porque lle gusta aforrar.

    2. Non usar unha cousa e reservala para certa ocasión. Na tradición oral recóllense ditos como: “Garda do pan para maio, e da leña para abril, que che ha de cumprir. Garda pan para maio e leña para todo o ano. Garda o teu saio para maio.”

      Ex: Gardou con moito coidado o traxe novo.

    3. Separar algo e reservalo para alguén.

      Ex: Gardaron un anaco de torta para os netos.

  11. v t

    Non comunicar ou transmitir algo a alguén.

    Ex: Gardou a súa resposta ata a votación.

  12. v i e pron

    Conservar un alimento as súas propiedades para o consumo durante bastante tempo.

    Ex: Este arroz xa ten dous días e aínda garda o seu sabor. Comprou uns iogures que se gardan fóra da neveira.

  13. v pron

    Tomar precaucións para evitar algún dano ou malestar ocasionado por algo ou alguén. OBS: Emprégase seguido da preposición de. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Gárdate, nena, do mozo cando lle apunta o bozo.”

    Ex: Gardouse de dicir nada despois da súa actitude. Gardáronse do frío toda a noite con mantas. Gárdate das persoas que teñen malas intencións.

  14. v pron

    Facer pouco uso dalgunha calidade para utilizala máis adiante. OBS: Emprégase seguido da preposición para.

    Ex: Gardouse para a competición de fin de curso.

Frases feitas

  • Estar gardado para un. Estar nunha situación irremediable.

  • Gardar a boca. Non comer todo o que se desexa.

  • Gardar a liña. Non comer moito e conservar boa figura.

  • Gardar das risas/risos para as

  • choras/choros. Saber adaptarse a todas as situacións.

  • Festa de gardar. Festa relixiosa que é de obrigado cumprimento.

  • Gardar a lingua. Conterse cando se fala.

  • Gardar as costas. Protexerse ou librarse dunha paliza.

  • Gardar cama. Estar enfermo e permanecer nela por indicación médica.

  • Gardar o corpo. Salvarse dalgún perigo ou non traballar.

  • Gardar o diñeiro debaixo de sete chaves. Gardalo moi gardado.

  • Gardar o rego. 1) Realizar con disciplina unha tarefa encomendada. 2) Escribir dereito sobre o papel.

  • Gardarlle lei a alguén. Serlle fiel.

Refráns

  • a can e o gato comen o mal gardado.
  • a que aberta a súa arca deixa, se o rouban, ¿por que se queixa?
  • Casa con dúas portas non a gardan tódalas donas.
  • É tolería non ter ben gardado o que está ben gañado.
  • Garda do pan para maio e da leña para abril, que che ha de cumprir.
  • Garda o prado e manterás o gando.
  • Garda que comas e non gardes que fagas.
  • Garda que comer e non gardes que facer.
  • Gardado é o que Deus garda.
  • Gardar que comer e non gardar que facer.
  • Mellor se garda o que con traballo se gaña.

Palabras veciñas

gardamobles | gardamontes | gardapó | gardar | gardarríos | gardarroupa | gardaselos
Conxugar
VERBO gardar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardo
gardas
garda
gardamos
gardades
gardan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardaba
gardabas
gardaba
gardabamos
gardabades
gardaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardei
gardaches
gardou
gardamos
gardastes
gardaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardara
gardaras
gardara
gardaramos
gardarades
gardaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardarei
gardarás
gardará
gardaremos
gardaredes
gardarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardaría
gardarías
gardaría
gardariamos
gardariades
gardarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
garde
gardes
garde
gardemos
gardedes
garden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardase
gardases
gardase
gardasemos
gardasedes
gardasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardar
gardares
gardar
gardarmos
gardardes
gardaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
garda
-
-
gardade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
gardar
gardares
gardar
gardarmos
gardardes
gardaren
Xerundio gardando
Participio gardado
gardada
gardados
gardadas