gravimetría

Parte da xeofísica que se ocupa da medida da aceleración da gravidade g (fundamentalmente, mediante o estudio do péndulo e da caída libre) e da medida cun gravímetro das anomalías que esta aceleración presenta.

Técnica de análise química cuantitativa, que se basea na determinación directa do peso da substancia problema contido nun peso predeterminado de mostra, ou na do peso dun derivado daquela substancia. O proceso dunha determinación gravimétrica inclúe a pesada e a disolución da mostra, o tratamento adecuado da solución que se obtén para separar ou enmascarar os elementos que poderían interferir na pesada final, e a precipitación do elemento desexado ou do derivado que se pesa. Case sempre se purifica o precipitado, mediante unha dixestión prolongada en contacto coas augas nais ou por nova precipitación. O precipitado, unha vez que se obtén, íllase por filtración ou lavado; sométese a algunha clase de tratamento térmico e pésase. O tratamento térmico pode ser un simple quentado na estufa, por exemplo, a 110°C; pero ás veces trátase a unha temperatura superior (ata 1.200°C nalgúns casos), co fin de convertelo nunha forma estable e de fórmula química definida. Na electrogravimetría, o elemento a determinar precipítase por electrólise, en forma elemental sobre o cátodo ou en forma de óxido sobre o ánodo, e o electrodo pésase antes e despois da precipitación. A gravimetría é unha técnica analítica laboriosa, pero que permite obter moi bos resultados.