implantar

Escoitar
implantar

(< 1 im- + plantar)

  1. v t

    Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

    Ex: O novo réxime implantouno un militar ditador.
  2. v t

    Realizar unha implantación.
  3. v pron

    Establecerse algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

    Ex: A lei implantouse tres anos despois de ser aprobada.

Palabras veciñas

implacable | implacentario -ria | implantación | implantar | implante | implemento | implicación
Conxugar
VERBO implantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implanto
implantas
implanta
implantamos
implantades
implantan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantaba
implantabas
implantaba
implantabamos
implantabades
implantaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantei
implantaches
implantou
implantamos
implantastes
implantaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantara
implantaras
implantara
implantaramos
implantarades
implantaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantarei
implantarás
implantará
implantaremos
implantaredes
implantarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantaría
implantarías
implantaría
implantariamos
implantariades
implantarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implante
implantes
implante
implantemos
implantedes
implanten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantase
implantases
implantase
implantasemos
implantasedes
implantasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantar
implantares
implantar
implantarmos
implantardes
implantaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
implanta
-
-
implantade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantar
implantares
implantar
implantarmos
implantardes
implantaren
Xerundio implantando
Participio implantado
implantada
implantados
implantadas