impromptu

impromptu

(< lat in promptu ‘depronto’)

  1. s m [MÚS]

    Composición musical de forma libre e estilo brillante, baseada na improvisación. Foi cultivada especialmente polos pianistas e compositores do s XIX, como Liszt, Schubert, Chopin e Fauré.

  2. s m [LIT]

    Epigrama, madrigal ou canción improvisados, xeralmente cunha estrutura rimada. Ten a súa orixe no Renacemento italiano, e empregouse como exercicio de enxeño na corte francesa dos ss XVII e XVIII.