indutancia

(

s f [FÍS]
Propiedade dun circuíto eléctrico en virtude da que se produce unha fem por indución.
[FÍS]
1. s f
  Magnitude que expresa a propiedade da indutancia.
2. inductancia mutua [M]
  Relación entre o fluxo magnético que se produce nun circuíto a causa da corrente que circula por outro próximo, e esta corrente. A unidade de medida é o henry.
3. inductancia propia [L]
  Relación entre o fluxo magnético total que abrangue un circuíto eléctrico e a corrente que circula. L é igual a Nφ/I, sendo N o número de espiras, φ o fluxo dunha espira e I a corrente. A unidade de medida é o henry.

Palabras veciñas