irmán -má

Ser vivo que ten os mesmos pais ou só o mesmo pai ou a mesma nai.

Parente colateral de segundo grao civil. Segundo o dereito tradicional, os irmáns só teñen dereito á lexítima a falta de descendentes e de ascendentes, se o irmán defunto os declarara persona turpis, aínda que esta particularidade desapareceu actualmente.

Fillo natural respecto ao lexítimo.

Respecto a outra persoa, fillo dos mesmos pai e nai.

Respecto a outra persoa, fillo dun mesmo pai, pero de nai diferente.

Fillo dunha ama de cría respecto ao fillo doutra muller amamantada por aquela.

Respecto a outra persoa, fillo dunha mesma nai, pero de pai diferente.

Fillo dun dos dous cónxuxes respecto ao fillo do outro.

Relixioso que non pertence ás ordes, laico.

Nome que se dan os relixiosos entre eles.

Membro dun grupo escindido da Igrexa Nacional Utraquista Checa segundo os Acordos de Praga (1433), organizada en Kunvald (1458) por Gregorio, sobriño do dirixente husita Jan de Rokycana. Trala Guerra de Esmalcalda, un grupo refuxiouse en Posen, Kozminek e Lissa (Polonia), onde se publicou unha confesión común a Sendomir; os outros asimilaron as doutrinas luteranas e publicaron a Confesión bohemia (1575). Acollidos algúns dos irmáns polo conde Nikolaus von Zinzendorf nas súas terras de Berthelsdorft (1722), formouse a comunidade de Herrnut, de tendencia pietista, baixo unha severa disciplina. Actualmente son uns 65.000.

Membro dunha comunidade relixiosa xurdida da corrente espiritual da Devotio Moderna, fundada e organizada en Deventer por Geert Groote e Florens Radewijns cara ao 1380. Aprobada en 1401, expandiuse polos Países Baixos e a Alemaña noroccidental. Os irmáns da vida común queren experimentar a vida relixiosa sen a vinculación dos votos. Por iso foron perseguidos polos mendicantes e polo chanceler Jan Gerson. Unha parte tentou evitar estas dificultades, e deu lugar aos cóengos regulares de Windesheim. Tiveron tamén unha rama feminina. Desapareceron no s XVI.

Membro da Congregación dos Irmáns das Escolas Cristiás.

Parente de Xesús Cristo mencionado no Novo Testamento. Os máis coñecidos son Xaime, Xosé, Xudas e Simón. A eséxese católica considéraos curmáns de Xesús Cristo, mentres que a protestante os sinala como irmáns no sentido propio da palabra.

Membro da Igrexa dos Irmáns.

Membro da congregación relixiosa fundada en Felanitx (Mallorca), en 1798, polo rector da localidade Antoni Roig i Reixach. O seu obxectivo era facilitar a asistencia de enfermos e o ensino dos nenos. A partir de 1850 estendeuse por toda a illa e, despois de 1940, por toda a Península Ibérica.

Entre os católicos, cristián que non pertence á Igrexa Católica.