lar

Divindade protectora do fogar na Antiga Roma. De orixe etrusca e sabina, representaba as ánimas dos antepasados e recibía culto doméstico. Tiña a función de protexer as encrucilladas, murallas, recintos domésticos e, nalgúns casos, ata unha colectividade. A súa principal festividade eran as compitalia, que se celebraban en decembro. O seu culto, moi estendido entre libertos e escravos, foi prohibido por César, pero Augusto restableceuno e reorganizouno nos collegia compitalicia, encargados do culto regular dos lares compitales. Estas divindades desempeñaron un importante papel no sincretismo galaico-romano e nelas deuse unha asimilación case perfecta de trazos e funcións relixiosas entre divindades romanas e indíxenas, ao tempo que reflicte o proceso de aculturación no NO da Península Ibérica. A maioría dos exemplos destas deidades romano-indíxenas atópanse nos conventos Bracarense e Astur, mentres no Lucense se concentran a maioría das mostras epigráficas referidas aos lares compitales. OBS: Úsase normalmente en plural.