mandarín -na

(< malaio măntări < sánscr mantri ‘conselleiro,ministro’)

1. adx e s
  Que ou quen é amigo de mandar.
2. s
  Persoa influente nos ambientes intelectuais ou políticos.
1. adx
  Relativo ou pertencente aos mandaríns ou ao dialecto mandarín.
2. s m [POLÍT/HIST]
  Alto funcionario civil e militar da China imperial,e doutros países asiáticos, que tiña ao seu cargo o goberno dunha cidade ou da administración e que podía pertencer a diversas categorías.
3. s m [LING]
  Lingua chinesa do grupo han que fala un 75% da poboación de China. A lingua común ou putonghua do chinés baseouse na pronuncia do mandarín, localizada en Pequín.

Palabras veciñas