marco
(< xerm Mark)
-
s
m
Pedra chantada na terra que sinala os lindes entre propiedades, os límites dun territorio ou as distancias nunha vía de comunicación. Na tradición oral recóllense ditos como: “De marco a marco non hai arco”.
Ex: Buscaron os marcos da toxeira antes de rozar. O coche avarióuselle preto do marco que sinalaba os quilómetros.
- s m [CONSTR/ARTE]
-
s
m
Espacio ou ambiente en que se desenvolve ou integra algo.
Ex: A voda celebrouse nun marco incomparable. As accións dos políticos deben responder ó marco legal vixente.
-
[NUMIS]
-
s
m
Unidade ponderal, cun peso real variable segundo o lugar, que se estableceu na Idade Media para substituír a libra como base para a talla das moedas. Equivalía a media libra, 230 g aproximadamente.
-
marco alemán
Unidade monetaria do Imperio Alemán que se constituíu en 1871 como principal unidade (Mark). Dependeu do patrón ouro ata a Primeira Guerra Mundial e en 1924 foi substituído polo Reichsmark (RM), e en 1948 polo Deutsche Mark (DM) como principal unidade monetaria da República Federal de Alemaña cunha equivalencia igual a 0,222168 g de ouro fino. Dividíase en 100 pfennige e en 1973 incorporouse ao sistema de flotación concertada de diversas moedas europeas respecto do dólar de EE UU. O proceso de unificación monetaria europea provocou a súa desaparición o 31 de decembro de 2001. O tipo de cambio oficial co euro estableceuse en 1,95583 marcos alemáns.
-
marco finlandés
Unidade monetaria finlandesa (Fmk) que se dividía en 100 penniä. O proceso de unificación monetaria europea provocou a súa desaparición o 31 de decembro de 2001 e o tipo de cambio oficial co euro estableceuse en 5,94573 marcos finlandeses.
-
s
m
-
lei do marco
[ARTE]
Principio artístico polo que, na escultura e a pintura, a estrutura do contorno se impón e englóbao todo desde o espazo que delimita, subordinando formas, canons, proporcións ou escenas.