mirar
(< lat mirāri ‘admirarse’)
-
(Campo de Criptana, Ciudad Real 1934) Dramaturgo. Licenciado en Dereito (1956), o seu teatro, centrado nos conflitos sociais de personaxes marxinados, aproxímase ao estilo de Valle-Inclán ou Buero Vallejo. Vicepresidente da Asociación de Autores Teatrales, pertence ao consello de redacción da revista Primer Acto. Da súa produción cómpre salientar La Saturna (1973), De San Pascual a San Gil (1974, Premio Lope de Vega 1975), Las alumbradas de la Encarnación Benita (1979, Premio Tirso de Molina 1980) e El libro de Salomón (1994, Premio Ciudad de San Sebastián). Coas súas obras Una familia normal (1999) e Gente que prospera (1999) recibiu o Premio Nacional de Literatura Dramática no ano 2000.
-
-
v t
Fixar o sentido da vista en algo ou alguén.
Ex: Miraba os cadros con moita atención. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Mirouna ben de arriba a abaixo.
-
v pron
Fixar alguén a vista en si mesmo.
Ex: Pasa o día a mirarse no espello. OBS: Na zona costeira do sudoeste de Galicia, os significados de mirar conflúen cos de ver, dándose a súa substitución na fala. Ex: Xa hai días que non te miro. Desde aquí non se mira ben a ría.
-
v t
-
v t
-
Observar ou examinar algo ou a alguén.
Ex: Foi ao médico a que lle miraran a ferida.
-
Considerar, ter unha idea, unha opinión ou un xuízo sobre algo ou alguén.
Ex: Agora mirade se teño razón. Mira se está ben feito.
-
-
v t
-
Facer o posible por conseguir algo.
Ex: Mira que non te teñan que rifar.
Confrontacións: procurar. -
Ir con coidado ou precaución.
Ex: Mira que te vas mancar.
-
-
v t
Atender ou ter en conta algo.
Ex: Non mira máis ca o seu beneficio.
-
v i
Dirixir a mirada cara a un lugar.
Ex: Mira pola fiestra do baño.
-
v i
Estar situado ou dirixido cara a un lugar.
Ex: A súa casa dá á fachada que mira á praza. O catavento mira ao norte.
Frases feitas
-
Ben mirado. Expresión coa que se comeza un comentario no que se vai expor algo.
-
Ser algo ou alguén de mírame e non me toques. Ser unha persoa ou cousa extremadamente sensible ou delicada.
-
Ben/Mal mirado. Estar alguén ben ou mal considerado. Ex: Sempre estivo ben mirado na empresa.
-
Mirar por (algo ou alguén). Ter coidado ou precaución con algo ou alguén. Ex: Mira pola nena mentres fago a compra.
Palabras veciñas
Mirandela | mirandés -sa | Mirapeixe, pazo de | mirar | mirar | Miras Portugal, Aurelio Domingo | Miras, DomingoIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles miro
miras
mira
miramos
mirades
miran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles miraba
mirabas
miraba
mirabamos
mirabades
miraban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirei
miraches
mirou
miramos
mirastes
miraron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirara
miraras
mirara
miraramos
mirarades
miraran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirarei
mirarás
mirará
miraremos
miraredes
mirarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles miraría
mirarías
miraría
mirariamos
mirariades
mirarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mire
mires
mire
miremos
miredes
miren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirase
mirases
mirase
mirasemos
mirasedes
mirasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirar
mirares
mirar
mirarmos
mirardes
miraren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
mira
-
-
mirade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirar
mirares
mirar
mirarmos
mirardes
miraren
mirada
mirados
miradas