mortal

(< lat mortāle)

adx
Relativo ou pertencente aos mortos.
adx
Que está destinado á morte.

Ex: Todo ser vivo é mortal.
1. adx
  Que produce ou pode producir a morte.
  
  Ex: Matouno o veleno mortal da serpe. Saíu da loita cunha ferida mortal.
  Sinónimos: letal.
2. pecado mortal [RELIX]
  Pecado que causa a morte da alma, e que se opón a pecado venial.
adx
Que se expresa con moita intensidade.

Ex: Tiña tanto medo que un frío mortal percorríalle todo o corpo. Despois do accidente queixábase dunha dor mortal na perna.
adx
Que é moi díficil de soportar.

Ex: O rapto do seu fillo vai ser un golpe mortal para el. Tiven que esperar polos resultados do médico dúas horas mortais.
adx
Que é tan forte e intenso que fai desexar a morte dunha persoa.

Ex: Son inimigos mortais. Téñense un odio mortal.
adx
Que resulta decisivo e causa destrución.

Ex: Esa proposta e a súa aceptación foi unha medida mortal para a economía.
1. Ser humano.
  
  Ex: Necesitaba, como calquera mortal, que lle desen cariño. É digna de mágoa esta pobre mortal!
2. pl
  Conxunto de toda a especie humana.
  
  Ex: Errar é unha característica dos mortais.
  Sinónimos: humanidade.

Palabras veciñas