nabo

1. s m
   1. [BOT]

      Raíz do nabo.

   2. [PLANTA]

      Planta herbácea anual ou bienal de ata 150 cm de altura, que ten raíz carnosa tuberosa, follas dentadas, flores amarelas en inflorescencias en acio e froitos en sílicua provista dun pico. Florece entre marzo e abril e as raíces son comestibles e forraxeiras e as sementes son oleíferas. É orixinario de Centroeuropa, pero o seu cultivo está moi estendido. En Galicia ten moita tradición, debido tanto ao consumo humano como pola súa utilización coma forraxe para animais. No consumo humano, segundo a estación aprovéitanse diferentes partes. En primeiro lugar, consómense as primeras follas chamadas nabizas, as follas cortadas con parte do talo denominadas cimóns, e por último, as follas cortadas co talo antes de florecer chamadas grelos. Existen diferentes variedades de nabos coma os nabos mouros, de follas verdes escuras e con raíz vermella; os nabos brancos ou nabo galego, de follas verdes claras e raíz branca verdosa ou os nabos moreses, de raíz moi vermella e redonda.

2. s m

   Órgano sexual masculino.

   Sinónimos: billote, caralla, carallo, minga, mingalla, pirola, pixa, verga.
3. nabo da nouza [PLANTA]

   brionia.

Frases feitas

• Levar un (bo) nabo. Levar unha decepción ou sufrir un fracaso.

• Tocar o nabo. Amolar ou enfastiar.

Refráns

• As nabizas piden unto; e os grelos, lacón ao punto.
• Cando é bo ano, é ano de nabos.
• Nabos e coles, comer de señores.
• Nabos e fidalgos, raros.
• Os nabos e os peixes no tempo da xeada crecen.
• Pola santa Mariña sementa a nabiña -a vella que así o dicía ben o sabía, porque xa con tres follas a tiña.
• Pola santa Mariña sementa a nabiña -A vella que o dicía ben o sabía, que xa sementada a tiña.
• Polo tempo de Tódolos Santos mira os nabos: se fosen bos, di que son malos.
• Se queres ter bos nabos, en san Xoan tes que sementalos.