optimismo

1. s m [FILOS]

   Doutrina ou convicción filosófica segundo a que o mundo é o mellor dos posibles, discorre da mellor maneira posible dentro do que o ser finito se pode permitir, ou é susceptible intrinsecamente dun perfeccionamento progresivo e substancial. Se ben Leibniz é o representante típico dun optimismo extremo, pódese dicir que boa parte dos filósofos manteñen un optimismo de fondo, en contraposición a outras filosofías pesimistas.

2. s m

   Disposición do espírito que consiste nunha propensión a ver e a xulgar as cousas baixo o aspecto máis favorable.

   Antónimos: pesimismo.

Refráns

• Ata morrer, todo é vivir.
• Nunca choveu que non escampase/escampara.
• Se queres ter alegría, sementa e cría.
• Sempre que choveu, escampou.