orella

1. s f
   1. [ZOOL]

      Estrutura propia do oído externo dos mamíferos, que serve para percibir cunha maior eficacia os sons. Está formada por tecido cartilaxinoso e conxuntivo, a maneira de embude de forma máis ou menos oval e coa superficie interna sucada de pregaduras, orientados de tal maneira que ao rebotar as ondas sonoras contra eles, diríxenas cara ao orificio auditivo externo.

   2. Sentido do oído.

2. s f

   1. Aquilo que ten forma ou se parece a unha orella.

   2. Doce tradicional de Entroido que se elabora con fariña, ovos, azucre, manteiga, anís e limón e ao que se lle dá forma de orella.

   3. Apéndice lateral dun recipiente, sen perforar, que serve para agarralo.

   4. Cada unha das dúas pezas metálicas ou de madeira en forma de aletas que, a un e outro lado da rella do arado tradicional, serve para anchear o suco e para voltear a herba.

      Sinónimos: abeaca, binza, orelleira, forcado.

   5. Parte do zapato que serve para axustalo á empeña.

   6. Parte saínte a cada lado do respaldo dunha cadeira ou sofá en que se pode apoiar a cabeza.

   7. [MAR]

      Cada unha das dúas pezas que constitúen a boca dunha botavara ou dun pico.

3. orella de frade/abade [PLANTA]

   1 couselo.

4. orella de rato [PLANTA]

   muruxa.

5. orellas de porco [FUNGO]

   Fungo sésil, de ata 8 cm de diámetro e uns 10 cm de alto, que presenta un carpóforo cunha fenda lonxitudinal que lle dá aspecto de orella. É de cor parda avermellada, tanto exteriormente como na superficie do himenio. Atópase principalmente baixo piñeirais dunares.

Frases feitas

• Andar coas orellas gachas. Andar con medo ou avergoñado.

• Ata ás orellas. Dos pés á cabeza.

• Quentar as orellas (a alguén). Ameazar a alguén para reprendelo ou castigalo con tiróns de orellas.

• Baixar as orellas. Ceder ou botarse atrás nunha disputa.

• Verlle as orellas ao lobo. Ter un mal presentimento ou decatarse dun perigo inminente.