pactar

(

v t
Decidir algo de común acordo dúas ou máis persoas para establecer un pacto.

Ex: Pactaron continuar coas negociacións despois das vacacións.
Sinónimos: acordar.
v i
Facer un pacto.

Ex: O presidente pactou co líder da oposición.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO pactar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pacto
pactas
pacta
pactamos
pactades
pactan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactaba
pactabas
pactaba
pactabamos
pactabades
pactaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactei
pactaches
pactou
pactamos
pactastes
pactaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactara
pactaras
pactara
pactaramos
pactarades
pactaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactarei
pactarás
pactará
pactaremos
pactaredes
pactarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactaría
pactarías
pactaría
pactariamos
pactariades
pactarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pacte
pactes
pacte
pactemos
pactedes
pacten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactase
pactases
pactase
pactasemos
pactasedes
pactasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactar
pactares
pactar
pactarmos
pactardes
pactaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pacta
-
-
pactade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pactar
pactares
pactar
pactarmos
pactardes
pactaren

Xerundio pactando

Participio pactado
pactada
pactados
pactadas