pandeiro
(< lat pandorĭu)
-
s
m
[MÚS]
Instrumento musical de percusión cuadrangular constituído por un bastidor de madeira, duns 35 cm de lado e 5 cm de ancho, revestido dunha pel de cabra, dobrada nun dos seus extremos e cosida nos outros tres, que se toca golpeándoo coas mans, os cotenos, etc. No interior sitúanse unhas pequenas cordas das que se penduran uns axóuxeres que lle dan maior sonoridade, e no exterior vai unha correa de coiro para poder penduralo do pescozo, ou ben dúas cintas para poder atalo no van.
-
s
m
Músico que toca este instrumento.
Frases feitas
-
Alegre/Contento coma un pandeiro. Moi contento.
-
Facer do seu (cu) un pandeiro. Facer un co seu o que lle dá a gana.
-
Facer de alguén un pandeiro. Dominar totalmente a unha persoa.
-
Poñer (o cu) coma un pandeiro. Darlle unha malleira a alguén.
Refráns
- Alfaia por alfaia, mellor quero pandeiro que saia.
- O pandeiro toca ben, as ferreñas fanlle o son.