parábola

(< lat parabŏla < gr παραβολ)

s f
1. [LIT]
  Narración alegórica, de carácter pedagóxico ou polémico, da que se deduce unha ensinanza ou unha verdade importante.
2. [RELIX]
  Relato alegórico que pretende transmitir unha lección relixiosa ou moral. De uso corrente nos primeiros séculos da era cristiá, destacan as de Xesús Cristo pola variedade, a naturalidade e a forza persuasiva.
s f [MAT]
Curva aberta, intersección dunha superficie cónica cun plano paralelo a unha das xeratrices. Constitúe o lugar xeométrico dos puntos do plano que equidistan dun punto (o foco da parábola) e dunha recta que non contén o punto (directriz). Pódese demostrar que a gráfica de toda función polinómica de segundo grao é unha parábola.

Palabras veciñas