plenipotencia

plenipotencia

(< pleni- + lat potentĭa‘poder’)

s f [DER]

Pleno poder que confire un xefe de estado a alguén. Preséntase ao comezar a exercer unha misión diplomática e habilita os diplomáticos a acreditar a súa capacidade xurídica, para contratar e obrigar en nome do propio estado.

Palabras veciñas

pleni- | plenilunar | plenilunio | plenipotencia | plenipotenciario -ria | plenitude | pleno -na