poldro -dra
-
s
Cabalo ou egua novos, que aínda non mudaron os dentes.
-
s
m
-
Aparello á maneira dunha gaiola grande de madeira que serve para suxeitar e suspender pola parte dianteira os cabalos, os bois ou calquera outro animal que se vaia ferrar.
-
Aparello constituído por dúas barras lonxitudinais que se xuntan nun extremo e que estan fixadas ao chan para suxeitar as vacas cando o touro as cobre.
-
-
s
m
[HIST]
Cabalete de madeira no que se suxeitaba o reo para sometelo a certas torturas. As cordas que ataban os membros do torturado adoitaban estar fixadas a un torno que, ao virar, tensaba as ataduras e producía dislocacións e esgazamentos musculares.
-
s
m
[DEP]
Aparato de ximnasia para facer saltos, que consiste nunha peza cuadrangular forrada de coiro ou doutro material, e sostida por catro patas, que se poden graduar a diferentes alturas.
Refráns
- Agora, que ten poldro, parece outro.
- Can, de can vello; e poldro, de cabalo novo.
- O poldro, primeiro de outro.
- Onde poldros nacen, eguas pacen.