practicar

Escoitar
practicar

(< práctico)

  1. v t

    1. Realizar periodicamente unha actividade.

      Ex: Practica varios deportes.

    2. Cumprir os preceptos relixiosos.

      Ex: Practica o catolicismo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Son católicos, pero non practican.

    3. Realizar unha actividade repetidamente para adquirir destreza nela.

      Ex: Todos os días practica algo de informática.
  2. v t

    Realizar algunha cousa.

    Ex: Practicáronlle unha operación de urxencia.

Palabras veciñas

practicable | practicante | Practicante Compostelano, El | practicar | Prácticas Modernas | práctico -ca | Prada
Conxugar
VERBO practicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practico
practicas
practica
practicamos
practicades
practican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicaba
practicabas
practicaba
practicabamos
practicabades
practicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practiquei
practicaches
practicou
practicamos
practicastes
practicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicara
practicaras
practicara
practicaramos
practicarades
practicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicarei
practicarás
practicará
practicaremos
practicaredes
practicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicaría
practicarías
practicaría
practicariamos
practicariades
practicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practique
practiques
practique
practiquemos
practiquedes
practiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicase
practicases
practicase
practicasemos
practicasedes
practicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicar
practicares
practicar
practicarmos
practicardes
practicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
practica
-
-
practicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles practicar
practicares
practicar
practicarmos
practicardes
practicaren
Xerundio practicando
Participio practicado
practicada
practicados
practicadas