principal

(

1. adx
  Que é o máis importante.
  
  Ex: Vive na rúa principal da vila. Estaban os principais políticos do país.
2. adx e s m [CONSTR]
  Piso que se ve inmediatamente sobre a planta baixa, se non hai entresollado.
adx
Que é esencial ou fundamental.

Ex: Esa foi a principal razón para non vir.
Sinónimos: capital, primordial.
adx [LING]
1. Que non perde o seu acento na frase, en oposición aos proclíticos e enclíticos que si o perden.
2. Que ten significación independente, fronte a aquelas palabras que non a teñen por si mesmas, como os pronomes, as preposicións ou as conxuncións.
s [RELIX]
Xefe dunha orde relixiosa.
s [DER]
Persoa que concede un poder respecto do seu apoderado.
s m [ECON]
Capital dunha obriga, débeda ou censo, en oposición ao rédito, pensión ou canon.
[FÍS]
1. eixe principal
  Eixe de revolución dun sistema óptico centrado.
2. plano principal
  Cada un dos dous planos perpendiculares ao eixe principal dun sistema óptico centrado que teñen a propiedade de ser cortados polos raios incidente e emerxente correspondentes á mesma distancia do eixe.
3. punto principal
  Cada un dos puntos en que os planos principais dun sistema óptico cortan o eixe do sistema.
eixe principal [FÍS]
Cada un dos eixes respecto dos que se diagonaliza calquera tensor de orde 2 asociado a unha propiedade física dos corpos (eixes principais de inercia ou eléctricos).

Palabras veciñas