proposición

Acción e efecto de propoñer ou propoñerse.

Texto que contén prescricións normativas que se presenta no Parlamento baixo a iniciativa do Congreso, do Senado ou das asembleas das comunidades autónomas. Se o presenta o goberno, fálase de proxecto de lei.

Enunciado, sobre todo de carácter doutrinal, filosófico, teolóxico ou dogmático.

Verdade de fe.

Contido lóxico do xuízo, do acto mediante o que se afirma ou nega algo (predicado) dalgunha cousa (suxeito) na lóxica tradicional. Entre as diferentes divisións cómpre mencionar a correspondente á distinción entre proposición simple, tamén denominada categórica, predicativa ou enunciativa, en que un concepto se une a outro mediante a cópula, e proposición composta, resultante da combinación de proposicións simples ou dunha destas con outros termos ou elementos.

Sentenza, na lóxica simbólica, cun esquema cuantificacional atómico que inclúe letras predicadas (‘F’, ‘G’, ‘H’; correspondentes ao verbo ou predicado verbal) e letras argumentos (‘w’, ‘x’, ‘y’, ‘z’; correspondentes ao suxeito). No esquema loxístico, prescíndese da representación tradicional de proposición (un suxeito e un predicado unidos pola cópula ‘e’), e establécese, en cambio, que nas proposicións un predicado é afirmativo dun argumento. O atomismo lóxico divide as proposicións en atómicas e compostas, e estas en negativas, disxuntivas, conxuntivas e hipotéticas.

Contido de coñecemento diversamente determinado segundo a súa orixe ou validez, nunha perspectiva e valoración epistemolóxicas e non simplemente lóxicas do xuízo. Neste sentido as proposicións divídense en a priori e a posteriori, segundo sexan independentes ou dependentes da experiencia.

Conxunto de palabras organizado en estrutura de oración, pero sen independencia sintáctica.

Oración, ou estrutura de oración, que forma parte dunha oración composta.