purgar
(< lat purgāre)
-
v t
olver algo puro ou limpo quitando aquilo que non lle convén.
Ex: Purgaron o mel e metérono en tarros.
-
v t
[MED]
Administrar un purgante.
Ex: Purgárono porque estaba empachado.
-
v t
[TECNOL]
Evacuar ou extraer o fluído que pode dificultar o funcionamento dunha máquina ou dun dispositivo, especialmente a auga acumulada pola condensación nas máquinas ou nas conducións polas que circulan gases húmidos ou vapor de auga, o aire acumulado nos puntos altos dos radiadores de calefacción e conducións de auga quente ou o que dificulta a circulación do aire nalgunhas conducións e máquinas antes de poñelas en funcionamento.
Ex: Purguei o circuíto hidráulico.
-
v t
Expiar, padecer ou sufrir unha pena ou castigo.
Ex: Agora de vello purga todos os seus malos actos.
-
v t
[DER]
-
Borrar os indicios, as sospeitas e os cargos que hai en contra dunha persoa.
-
Cumprir a pena privativa de liberdade imposta xuridicamente a un reo.
-
-
v pron
Tomar un purgante.
Ex: Purgouse cun remedio que lle deu a súa avoa.
Palabras veciñas
purgación | purgador | purgante | purgar | purgativo -va | purgatorio | Puri ou Jaganathpur ou JagannathIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgo
purgas
purga
purgamos
purgades
purgan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgaba
purgabas
purgaba
purgabamos
purgabades
purgaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purguei
purgaches
purgou
purgamos
purgastes
purgaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgara
purgaras
purgara
purgaramos
purgarades
purgaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgarei
purgarás
purgará
purgaremos
purgaredes
purgarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgaría
purgarías
purgaría
purgariamos
purgariades
purgarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgue
purgues
purgue
purguemos
purguedes
purguen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgase
purgases
purgase
purgasemos
purgasedes
purgasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgar
purgares
purgar
purgarmos
purgardes
purgaren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
purga
-
-
purgade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles purgar
purgares
purgar
purgarmos
purgardes
purgaren
purgada
purgados
purgadas