rañar

Escoitar
rañar

(< raña)

  1. v t

    Fretar a pel coas uñas ou cun obxecto.

    Ex: Deixa de rañar a perna que te vas mancar.

     Sinónimos: rascar.
  2. v t

    Fretar a alguen coas uñas ou cun obxecto.

    Ex: Fai o favor de rañarme as costas.

     Sinónimos: cofar, cofear.
  3. v t

    Pacer o gando nun terreo ata deixalo sen herbas.

    Ex: Os bois rañaron as leiras do cura.
  4. v pron

    Fretarse coas uñas ou cun obxecto.

    Ex: Se me proe, ráñome.

Palabras veciñas

Rañadoiro, serra do | Rañal Loureiro, Manuel Francisco | Rañal, pazo de | rañar | rañas | Ranatra | Ranavalona I de Madagascar
Conxugar
VERBO rañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles raño
rañas
raña
rañamos
rañades
rañan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañaba
rañabas
rañaba
rañabamos
rañabades
rañaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañei
rañaches
rañou
rañamos
rañastes
rañaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañara
rañaras
rañara
rañaramos
rañarades
rañaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañarei
rañarás
rañará
rañaremos
rañaredes
rañarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañaría
rañarías
rañaría
rañariamos
rañariades
rañarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañe
rañes
rañe
rañemos
rañedes
rañen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañase
rañases
rañase
rañasemos
rañasedes
rañasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañar
rañares
rañar
rañarmos
rañardes
rañaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
raña
-
-
rañade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles rañar
rañares
rañar
rañarmos
rañardes
rañaren
Xerundio rañando
Participio rañado
rañada
rañados
rañadas