señoría

señoría

(< señor)

  1. s f

    Forma de tratamento honorífico destinada a persoas con certa autoridade.

  2. s f [HIST]

    Maxistratura baseada no poder dunha persoa ou dunha familia que se desenvolveu nas cidades italianas a raíz da crise das institucións comunais. As primeiras apareceron no s XIII, e xeneralizáronse no XIV. O desexo de buscar axuda contra un perigo exterior ou de poñer remedio ás disensións internas levou a diversas cidades como Florencia ou Xénova a dar o señorío a un personaxe poderoso. Outras veces chegou a converterse en vitalicio o cargo de potestade ou o de capitán do pobo, ou ben xurdiu como unha maxistratura paralela ás institucións comunais, que quedaron desprovistas de poder (foi o caso dos Medici, en Florencia).

  3. s f [HIST]

    señorío.