tamarindo
tamarindo
(<ár tamr hindi)
s
m
[PLANTA]
Árbore robusta, de ata 24 m de altura, con follas pinnatisectas e colgantes, flor amarela pálida, con pintas vermellas, zigomorfas, hermafroditas, con catro sépalos e tres pétalos e froito en legume. É orixinaria de África tropical. Cultívase nas rexións cálidas como árbore froiteira, ornamental e de sombra.