tic
tic
(< voz onomatopeica)
-
s
m
Onomatopea que reproduce un son seco, de baixa intensidade e que se produce de súpeto.
-
s
m
[PSIC]
Acto coordinado, descontinuo, repetitivo, súbito, rápido e de carácter clónico, que se produce nun grupo de músculos que entran en acción simultaneamente.
-
s
m
Hábito inconsciente na maneira de expresarse de alguén, na fala ou no xesto.