fociño
(< fozar)
-
s
m
[ANAT]
Parte sobresaínte da cara de certos animais onde están situados a boca e o nariz. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Non se fixo o mel para o fociño do porco”.
Ex: O fociño do meu can ten pintas negras e brancas.
Sinónimos: morro. -
s
m
Parte da cara das persoas onde está o nariz e mais a boca, ou só o nariz.
Ex: Levou un golpe no fociño e incháronselle os beizos e o nariz. OBS: Xeralmente emprégase en plural. Ex: Colleuno polos fociños e levouno onda os pais.
-
s
m
Beizos dunha persoa, sobre todo cando son prominentes.
Ex: Operáronlle o fociño para llos deixar máis pequenos. OBS: Xeralmente emprégase en plural. Ex: Ten uns fociños grandes coma un mundo.
-
s
m
Rostro dunha persoa.
Ex: Deulle unha labazada no fociño que o deixou quente.
Frases feitas
-
Asomar o fociño. Aparecer de maneira inoportuna nun lugar.
-
Revirar/Torcer/Virar o fociño. Pór alguén mala cara como mostra de desacordo ou dúbida.
-
Caer de fociños. Caer de fronte, mesmo dándose na cara.
-
Deixar/Quedar cos fociños dunha cuarta. Deixar ou quedar alguén nunha situación en que levou un chasco ou decepción.
-
Estar de lamber o fociño. Estar un alimento moi rico ou saboroso.
-
Ir de fociños. Ir directo ao fracaso.
-
Meter o fociño. Entremeterse alguén nun asunto que non lle concerne.
-
Pasar polos fociños/ Refregarlle a alguén o fociño. Dicirlle a alguén algo que lle desgusta ou molesta.
-
Poñerse de fociños. Poñer alguén cara de enfado.
-
Regañar o fociño. Morrer unha persoa.